Warsztaty wprowadzające
To kim jesteśmy, nasze schematy myślowe i mechanizmy działania kształtują nasze życie. Aby przejąć stery nad własnym życiem potrzebujemy zatem nauczyć się obserwować sposób myślenia i działania.
Podróż po swoim wnętrzu, do której Cię zapraszamy, zaczyna się od umiejętności samoobserwacji. Jej celem jest, aby przestać działać jedynie automatycznie – a nawet gdy tak się zdarzy, zobaczyć na czym ta reakcja polegała i na co chcielibyśmy ją zamienić, aby w przyszłości móc zareagować bardziej świadomie. Obserwować siebie będziemy zgodnie z archetypami, ponieważ tak łatwiej jest rozróżnić to, co nas konstytuuje.
…pojęcie wprowadzone przez Carla Gustava Junga, oznacza swoisty, uniwersalny wzorzec czy model, który można znaleźć w nieświadomości każdego człowieka. Archetypy są jak pierwotne obrazy czy motywy, które się powtarzają w różnych kulturach i epokach – na przykład w mitach, bajkach, snach czy nawet w naszych własnych fantazjach. Działają one na bardzo głębokim, często nieświadomym poziomie i wywołują silne emocje.
Jung twierdził, że te uniwersalne motywy są jakby wrodzonymi elementami naszej psychiki. Nie są one bezpośrednio dostępne naszej świadomości, ale ich wpływ można odczuwać poprzez różne symbole i obrazy, które się w nas pojawiają. Te obrazy są bardzo sugestywne i mają duży wpływ na nasze myśli, uczucia i zachowania. Podsumowując, każdy z nas niejako nosi w sobie te uniwersalne wzorce, które Jung nazwał archetypami, i które kształtują naszą osobowość na poziomie podświadomości.
Zgodnie z podejściem, że świadomość ma naturę wibracyjną, każdy archetyp ma inną częstotliwość, wibrację. Wygląda to trochę tak jak różne stacje w radiu. Na każdej stacji nadawane są jakieś informacje – czyli nasze własne koncepcje, przekonania, emocje i schematy działań. Osobista wersja danego archetypu zapisana jest w naszym ciele.
Każdy archetyp w inny sposób przepływa przez nasze ciało.
Bedziemy uczyć się, jak odróżnić te archetypy i wibracje, abyśmy mogli sprawdzić, co zapisane jest w naszym ciele, czyli jaką postać ma obecnie nasza wersja danego archetypu. Przyjrzymy się, gdzie przepływ danej wibracji ma miejsce, a gdzie jest zablokowany – tam gdzie jest zablokowany, najczęściej czujemy spięcie, ból… ma to oczywiście jednoznaczny wpływ na nasze życie.
Obserwując obszary w ciele, gdzie brakuje swobodnego przepływu, będziemy też sprawdzać, jaki jest tego powód, czyli gdzie występuje pewne niezrozumienie czy też nieporozumienie na dany temat. Każda z blokad ma emocje, pamięć sytuacji i mechanizm działania, które są z nią związane. Tam gdzie energia przepływa – czyli tam gdzie ciało wibruje zgodnie z archetypem – ciało czuje się swobodnie i radośnie, a my w obserwowanym obszarze zachowujemy jasność widzenia.
Podstawowe jakości archetypowego Ojca to umiejętność wysłuchania oraz chęć zrozumienia sytuacji i na tej podstawie wygenerowanie rozwiązania w takim stopniu, aby móc określić kierunek, jaki obierzemy.
umiejętność współodczuwania,
empatia,
jasność widzenia,
kompleksowe zrozumienie potrzeb i sytuacji
myślenie życzeniowe, duże oczekiwania,
przebywanie w stanie codziennego transu, czyli ograniczonego i nieświadomego myślenia lub odpływania w sferę marzeń,
życie przeszłością lub życie przyszłością,
działanie bez ukierunkowania na to, do czego chcemy naprawdę dążyć,
próba kontroli zamiast zaufania i podążania za wizją.
Na drugim warsztacie zaczynamy patrzeć także na archetyp Dziecka. Jest to chęć doświadczania życia samego w sobie i motywacja, aby rozpocząć nowy dzień. Ale także uczenie się poprzez doświadczanie.
chęć życia, doświadczania i ciekawość świata,
motywacja i wytrwałość w działaniu,
gotowość do stawiania czoła wyzwaniom i transformacji,
umiejętność uczenia się i wyciągania wniosków z doświadczeń,
kreatywność,
dobra relacja z Ojcem – Ojciec wyzwacza kierunek, a Dziecko za nim podąża i ma zaufanie do tego, że Ojciec wie, co robi.
nie chce nam się wstać z łóżka, wolimy marnować czas przed ekranem telefonu itp – brak chęci doświadczania życia, ponieważ wydaje nam się, że jest trudne i bardzo osamotnione,
lenistwo,
ucieczka przed rzeczywistością,
działanie bez ukierunkowania na to, do czego chcemy naprawdę dążyć,
syndrom czerwonego kapturka – wstajemy rano i chcemy coś konkretnego zrobić, ale mnóstwo rzeczy odciąga po drodze naszą uwagę.
Na tym warsztacie na początku zaobserwujemy, co udało nam się zrobić w kontekście wibracji Ojca i na ile potrafiliśmy wprowadzić te zmiany do życia (Zawsze zaczynamy od archetypu Ojca, aby znać kierunek i mieć jego wsparcie.)
Następnie zajmiemy się konkretnie pracą nad archetypem Dziecka, czyli jak być obecnym w tu i teraz, gotowym na doświadczanie i jak zwracać uwagę na to, co się w nas dzieje.
Na koniec warsztatu popatrzymy jeszcze jak Ojciec komunikuje się z Dzieckiem, czyli jak te dwa archetypy ze sobą współpracują. Będziemy też uczyć się jak przepływ w ciele różni się w zależności od danego archetypu.
Jest to umiejętność opieki, troski i tworzenia bezpiecznej przestrzeni dla Dziecka i jego rozwoju. Tutaj uczymy troszczyć się nie tylko o świat zewnętrzny, ale także o siebie.
gdy wchodzimy w kontrolę uważając, że tak najlepiej zapewnimy sobie lub innym bezpieczeństwo,
nadopiekuńczość – gdy chcemy kogoś zabezpieczyć do tego stopnia, że nie pozwalamy mu na rózwój (np. wiążemy dziecku sznurówki do 10 roku życia, czy wyręczamy w karmieniu do 5 r.ż.),
inne niewłaściwe zrozumienie tego czym jest macierzyństwo (nie tylko wobec własnych dzieci, ale też archetypowo, dla ludzi wokół nas i dla samych siebie) – we właściwym rozumieniu powinna być to przestrzeń do rozwoju
zrozumienie co to znaczy chronić siebie i innych w zdrowy sposób,
jak tworzyć przestrzeń do rozwoju dla siebie i innych,
czym jest właściwie rozumiane wsparcie i opieka
Na początku zaczniemy jak zwykle od archetypu Ojca, a dopiero potem będziemy siebie obserwować w kontekście archetypu Matki, ponieważ Matka czerpie energię od Ojca (bez kierunku pochodzącego od Ojca zachowuje się ona jak przysłowiowy kurczak bezgłowy). Czasami bywa, że próbuje przejąć ustalanie kierunku przez Ojca wtedy jest to nadmierna kontrola z jej strony.
Będziemy zatem przyglądać się na czym polega archetyp Matki w czystej postaci, czyli jak w Matce rodzi się miłość i akceptacja, gdy Dziecko przychodzi zapłakane i zasmarkane. Jak je wysłuchać i jak się nim dobrze zająć, aby mogło jak najlepiej się rozwijać. Jest to oczywiście metafora i archetypowo dotyczy wszystkiego, a nie tylko dzieci.
Pod koniec warsztatu będziemy patrzeć na relacje pomiędzy Matką a Ojcem oraz Matką i Dzieckiem. Następnie przystąpimy do integracji Wewnętrznej Rodziny. Zobaczymy, jak te archetypy w nas ze sobą współpracują i gdzie ta współpraca ma już miejsce, a gdzie jeszcze nie.
Chcesz zacząć żyć świadomie?
